به گزارش مشرق، بهرام بختیاری فعال رسانه در تلگرام نوشت:

جنگ رمضان برای کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس یک حقیقت تلخ را آشکار کرد و آن اینکه نسخه امنیت وارداتی جواب نمی دهد. شیخ‌نشین‌هایی که به خیال خرید امنیت با میزبانی از پایگاه‌های آمریکایی، چراغ سبز به ماجراجویی‌های نظامی نشان دادند، اکنون اقتصادشان نه تنها رونق نگرفته، بلکه با فرار سرمایه‌ها، تخریب کارخانه‌ها و صفر شدن درآمدهای حیاتی مواجه شده است. آن‌ها گمان می‌کردند خاک خود را به دژی تسخیرناپذیر تبدیل کرده‌اند، اما این قصرهای شیشه‌ای با اولین امواج حملات موشکی و پهپادی ایران، ترک‌های عمیق اقتصادی برداشته و در حال فرو ریختن است.

امارات متحده عربی که میزبان پایگاه هوایی استراتژیک «الظفره» و بندر عظیم «جبل علی» بود، خسارت سنگینی متحمل شد. اقتصاد شکننده این کشور که تنها ۱۱ تا ۱۲ درصد جمعیت آن را بومی‌ها تشکیل می‌دهند، با شنیده شدن اولین آژیرهای خطر فرو ریخت. ثروتمندان آسیایی برای خروج دارایی‌ها از بانک‌های امارات به مقصد سنگاپور و هنگ‌کنگ هجوم آوردند. بندر استراتژیک «فجیره» مکرراً هدف حملات ایران قرار گرفت و بندر «جبل علی» به دلیل تعلیق کامل عملیات، عملاً خالی از کشتی شد. کارخانه عظیم آلومینیوم «الطویله» نیز با آسیب جدی مواجه شد و بازسازی آن تا یک سال به طول می‌انجامد.

کویت با میزبانی از پایگاه‌های «کمپ عریف‌جان» و پایگاه هوایی «علی السالم»، ۹۰ درصد بودجه خود را از صادرات نفت تأمین می‌کرد، اما با بسته شدن تنگه هرمز، صادرات نفت خام این کشور برای اولین بار از زمان جنگ ۱۹۹۱ به صفر رسید. بحرین نیز که میزبان مقر اصلی ناوگان پنجم آمریکا بود، چنان آسیب دید که ارتش آمریکا مجبور شد نیروهای باقی‌مانده خود را به جای پایگاه‌های منهدم شده، در هتل‌های منامه پنهان کند. کارخانه آلومینیوم «البا» نیز ۱۹ درصد از ظرفیت تولید خود را تعطیل کرد.

قطر که در ظاهر نقش میانجی را بازی می‌کرد، در عمل بزرگ‌ترین پایگاه آمریکا در منطقه یعنی «العُدید» را در اختیار ۱۰ هزار سرباز مهاجم قرار داد. فرودگاه بین‌المللی حمد دوحه با کاهش ۸۰ درصدی پروازها مواجه شد و حمله ایران به مجتمع گازی راس لفان، صادرات LNG و ۱۴ درصد از ظرفیت صادرات هلیوم جهان را از بین برد. عربستان نیز با کاهش ۵۰ درصدی صادرات نفت و آسیب دیدگی شهر صنعتی «جبیل» و پالایشگاه «ساتورپ» مواجه شد.

این کشورها اکنون به خوبی دریافته‌اند که میزبانی از پایگاه‌های آمریکایی نه تنها امنیتی برای آنها به ارمغان نیاورده، بلکه آن‌ها را به خط مقدم جنگی کشانده که اقتصادشان را از هم پاشیده است. هتل‌های خالی، فرار سرمایه‌ها و کارخانه‌های تعطیل شده، ارمغان پایگاه‌های آمریکا برای شیخ‌نشین‌های خلیج فارس بود.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.